• 8 Ekim 1912'de Karadağ'ın Osmanlı Devleti'ne savaş ilan etmesiyle başlayan süreç, diğer Balkan ülkelerinin de katılımıyla genişledi.
• Bulgaristan, Sırbistan, Yunanistan ve Karadağ'dan oluşan Balkan Birliği, aralarındaki anlaşmazlıkları bir kenara bırakarak Osmanlı'ya karşı ortak bir cephe oluşturdu.
• Trablusgarp Savaşı'ndan yeni çıkmış ve ordusunda reformları tamamlayamamış olan Osmanlı İmparatorluğu, savaşa hazırlıksız yakalandı.
• Savaş, Osmanlı Devleti'nin ağır bir yenilgisiyle sonuçlandı ve Edirne hariç neredeyse tüm Rumeli topraklarının kaybına neden oldu.

20. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu, iç isyanlar ve dış baskılarla zayıflamış durumdaydı. Özellikle İtalya ile yapılan Trablusgarp Savaşı, hem ordunun yorgun düşmesine hem de donanmanın etkisiz hale gelmesine neden olmuştu.

Bu zayıflığı fırsat bilen ve Rusya'nın Panslavizm politikasıyla teşvik edilen Balkan devletleri; Bulgaristan, Sırbistan, Yunanistan ve Karadağ, aralarında gizli ittifaklar kurarak Osmanlı'ya karşı birleşti. Temel amaçları, Osmanlı'yı Balkanlar'dan tamamen çıkarmak ve Makedonya başta olmak üzere bölgedeki toprakları kendi aralarında paylaşmaktı.

Savaşın fitilini Karadağ ateşledi

Balkan Birliği üyeleri, Osmanlı hükümetine Makedonya'da ıslahat yapılması talebiyle ortak bir nota verdi. Bu talebin reddedilmesi üzerine, ittifakın en küçük üyesi olan Karadağ, 8 Ekim 1912 tarihinde Osmanlı Devleti'ne resmen savaş ilan ederek İşkodra'ya saldırdı ve böylece I. Balkan Savaşı'nı fiilen başlattı.

Karadağ'ın bu hamlesinin ardından diğer müttefikler de harekete geçti. 17 Ekim'de Bulgaristan ve Sırbistan, 18 Ekim'de ise Yunanistan Osmanlı Devleti'ne karşı savaşa dahil oldu ve çatışmalar tüm Balkan coğrafyasına yayıldı.

Hazırlıksız yakalanan ordu cephelerde çöktü

Osmanlı İmparatorluğu, Balkanlar'dan böyle topyekûn bir saldırı beklemiyordu ve savaşa tamamen hazırlıksızdı. Ordunun önemli bir kısmının terhis edilmiş olması, subaylar arasındaki siyasi çekişmeler ve lojistik yetersizlikler, cephelerde ağır yenilgileri beraberinde getirdi.

Doğu ve Batı orduları olarak ikiye ayrılan Osmanlı kuvvetleri, Kırklareli, Lüleburgaz, Kumanova ve Selanik gibi stratejik öneme sahip şehirleri kısa sürede kaybetti. Birkaç ay içinde Balkan Birliği orduları, Çatalca'ya kadar ilerleyerek İstanbul'u tehdit etmeye başladı ve Osmanlı Devleti, Midye-Enez hattının batısındaki tüm topraklarını kaybetme noktasına geldi.