Dinin beyanı gayet açıktır. Kul hataya mütemayildir, nadim olup tövbe etmek bu yüzden zaruridir. Sahib-i Şeriat (A.S.M) Efendimiz dahi sanki her akşam istiğfar etmemişler gibi konuşanların derdi başkadır.

300 yıllık toplumsal çözülmeyi, inkırazı, geriye gidişi Kemalist jargonun bir takipçisi olarak tümden dergahların sırtına yüklemeye kalkar ve çıtayı Hazreti Yunus, Hazreti Hünkar Hacı Bektaş-ı Veli olarak belirlerseniz ben de modern kurumlarınızdan zirveler beklerim.

Son dönemde memlekette mantar gibi stand-up’çılar türedi. Komik olduğuna inanan herkes sahneye çıkıyor; gösterilerinin ana temasıysa genelde cinsellik ve din. Sövmek, cinsel hayatı abartmak ve dini kavramlarla alay etmek artık bu gösterilerin değişmez unsuru.

Muğla’ya yapılan bir yolculuk, sadece bir seyahat değil; inanç, tahammül ve zamanın nasıl değiştiğine dair bir tefekkür vesilesi oldu. Datça Aktur’daki küçük bir mescidin hikâyesi, aslında Türkiye’nin bitmeyen tartışmasını yeniden hatırlatıyor.

Şimdi her biri, o dönemdeki alışkanlıklarıyla tehdit ederek aynı neticeyi elde edebileceğini düşünen bu eli kan katiller, tüm dünyanın bir gerçeği fark ettiğinin farkında değildir: İsrail adı verilen örgüt, mumun önündeki fındık faresinden başka bir şey değildir.

Kimi muvaffak olur kimi olamaz. Bunların arasında elbette şövalye ruhlu ve mevcut kabadayının zulümlerine isyan eden hakikatbin adamlar vardır; inkar edemem. Fakat ekserisi “şimdiye kadar hep sen yedin biraz da ben yiyeyim” diyenlerdir.