ABD merkezli düşünce kuruluşlarından Cato Institute'de, İsrail'in Gazze'deki soykırım savaşının küresel etkilerinin değerlendirildiği bir analiz yayınlandı.

İsrail'in Gazze'de yaklaşık olarak 2 yıldır devam eden ve artık küresel arenada soykırım olarak adlandırılan saldırılarının sadece bölgesel olarak değil, küresel olarak da büyük etkilerinin olduğu tespiti yapılan analizde, İsrail'in 2. Dünya savaşı sonrası oluşan küresel sistemin tabutuna son çiveleri çaktığı tespiti yapıldı.

Analizde ayrıca; Gazze'de yaşananların Orta Doğu'nun çok ötesinde türden küresel değişimlere yol açacak bir noktaya geldiğine dikkat çekildi.

İşte Cato Institute'de yayınlanan analiz:

İsrail'in Gazze'de gerçekleştirdiği soykırımın sonuçları çok ağır olacak. Ahlaki atalet ve sessizliğin uluslararası komplosu ile sürdürülen bu barbarlık, tarihte sadece bir başka çatışma veya trajedi olarak kalmayacak.

Gazze soykırımı, gelecekteki büyük olayların katalizörü olacaktır. İsrail ve destekçileri bu gerçeğin son derece farkındadır. Bu nedenle İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, zamanla yarışıyor ve ülkesinin gelecek dönemde ayakta kalmasını, hatta önemini korumayı umutsuzca deniyor.

Bunu Suriye'de toprak genişlemesi, Lübnan'a karşı acımasız saldırılar ve elbette işgal ettiği tüm Filistin topraklarını ilhak etme arzusu yoluyla gerçekleştirmeye çalışıyor.

Ancak tarih bu kadar kesin bir şekilde kontrol edilemez. Netanyahu ne kadar zeki olduğunu düşünürse düşünsün, sonucu etkileme yeteneğini çoktan kaybetmiştir. 365 kilometrekarelik yıkık beton ve küllerden oluşan bir alanda stratejik hedeflerine ulaşmak bir yana, Gazze'de net bir gündem belirleyememiştir. Gazzeliler, kolektif “sumud” (kararlılık) ile dünyanın en iyi donanımlı ordularından birini yenebileceklerini kanıtlamışlardır.

Tarih bize, büyük çaplı değişikliklerin kaçınılmaz olduğunu öğretmiştir. Asıl üzücü olan, bu değişikliğin Gazze'deki açlık çeken nüfusu kurtarmak için yeterince hızlı gerçekleşmemesi ve Filistin yanlısı duyguların, belirleyici bir siyasi sonuç elde etmek için gereken hızda yayılmamasıdır.

Bu kaçınılmaz değişime olan güvenimiz tarihe dayanmaktadır. Birinci Dünya Savaşı sadece “Büyük Savaş” değil, zamanının jeopolitik düzenini altüst eden felaket bir olaydı. Bu, dört imparatorluğu temelden yeniden şekillendirdi ve Avusturya-Macaristan ve Osmanlı gibi bazılarının varlıkları silindi.

Birinci Dünya Savaşı'nın ardından ortaya çıkan yeni dünya düzeni kısa ömürlü oldu. Bugün sahip olduğumuz uluslararası sistem, İkinci Dünya Savaşı'nın doğrudan bir sonucudur. Bu sistem, 1944 yılında Bretton Woods'ta oluşturulan Birleşmiş Milletler ve Batı merkezli tüm ekonomik, hukuki ve siyasi kurumları, örneğin Dünya Bankası, Uluslararası Para Fonu ve nihayetinde NATO'yu da içermektedir. Bu da daha fazla küresel çatışmanın tohumlarını ekmiştir.

1989'da Berlin Duvarı'nın yıkılması, İkinci Dünya Savaşı sonrası jeopolitik mücadelenin süren çatışmalarını çözecek olay olarak ilan edildi. Bu olayın, yeni ve kalıcı bir küresel yeniden düzenlemeyi, ya da bazılarına göre “tarihin sonunu” getireceği düşünülüyordu.

Ancak tarihin başka planları vardı. 11 Eylül 2001'deki korkunç saldırılar ve ardından ABD öncülüğünde başlatılan savaşlar bile, küresel düzeni ABD ve Batı'nın çıkarları ve öncelikleri ile uyumlu bir şekilde yeniden şekillendiremedi.

Gazze, coğrafi konumu, ekonomik değeri veya siyasi önemi açısından son derece küçüktür. Yine de, bu neslin siyasi bilincini tanımlama açısından en önemli küresel olay olduğu kanıtlanmıştır.

İkinci Dünya Savaşı sonrası düzenin kendini ilan eden koruyucularının, her türlü uluslararası ve insani hukuku şiddetle ve küstahça ihlal eden kuruluşlar olması, Batı'nın savunduğu “kurallara dayalı düzen” ile olan ilişkimizi temelden değiştirmek için yeterlidir.

Bu şu anda önemli görünmeyebilir, ancak derin ve uzun vadeli sonuçları olacaktır. Bu durum, Batı'nın on yıllardır, özellikle Küresel Güney'de, genellikle şiddet yoluyla dayattığı ahlaki otoriteyi büyük ölçüde zedelemiş ve hatta meşruiyetini ortadan kaldırmıştır.

Bu kendi kendine dayatılan meşruiyet kaybı, Batı da dahil olmak üzere birçok ülkede kuşatma altında olan demokrasi kavramının kendisini de etkileyecektir.

Bu, gezegenin çoğunun İsrail'in soykırımı sona erdirmesi ve liderlerinin hesap vermesi gerektiğine güçlü bir şekilde inandığını düşünürsek, gayet doğaldır. Yine de, bu konuda neredeyse hiçbir önlem alınmamıştır.

Batı kamuoyunun Filistinliler lehine değişmesi, medyanın Filistin halkını insanlıktan çıkarma çabaları ve çeşitli hükümetlerin İsrail'e körü körüne bağlılıkları göz önüne alındığında şaşırtıcıdır.

Daha da şok edici olan ise, bu değişimin büyük ölçüde sosyal medyadaki sıradan insanların, sokaklarda harekete geçen aktivistlerin ve çoğunlukla Gazze'de aşırı baskı altında ve asgari kaynaklarla çalışan bağımsız gazetecilerin çabalarının sonucu olmasıdır.

Sol da kendi çapında sorunludur. Tek bir blok olmasa da ve solun çoğu soykırıma karşı küresel protestoları desteklemiş olsa da, diğerleri parçalanmış durumda ve geçici de olsa birleşik bir cephe oluşturamıyor. Bazı solcular, anti-Siyonist olmanın onlara antisemitik damgası vuracağı endişesiyle hâlâ kendi kuyruklarını kovalıyor. Bu grup için, özdenetim ve oto-sansür, kararlı adımlar atmalarını engelliyor.

Tarih, İsrail'den veya Batılı güçlerden ipuçları almaz. Gazze, Orta Doğu'nun çok ötesinde, hepimizi etkileyecek türden küresel değişimlere yol açacaktır.

Ancak şimdilik, kolektif irademizi ve eylemlerimizi tek bir tarihi olayı etkilemek için kullanmak en acil olan şeydir: Gazze'deki soykırımı ve kıtlığı sona erdirmek.

İsrail, 2. Dünya savaşı sonrası oluşan küresel sistemin tabutuna son çiveleri çakmaktadır. Gerisi tarihe ve dünya yeniden değiştiğinde önemli olmak isteyenlere bırakılacaktır.