Hükümet, on yıllardır ekonomik kalkınma gerekçesiyle tartışılan bu projeyi artık NATO savunma harcamalarına dahil edilecek stratejik bir altyapı yatırımı olarak tanımlıyor.

Proje hakkında

3,3 km uzunluğundaki asma köprü, Sicilya ile Kalabriya’yı kara ve demir yolu bağlantısıyla birleştirecek. Proje, özellikle Güney İtalya’daki NATO üslerinin varlığı göz önüne alındığında, askeri hareketlilik açısından kritik bir rol oynayacağı gerekçesiyle "ulusal güvenlik" projesi olarak sunuluyor.

Meloni hükümeti, NATO’ya yapılan taahhütler kapsamında savunma harcamalarını GSYİH’nin %5’ine çıkarma hedefi doğrultusunda, bu köprü projesini “stratejik altyapı” harcaması olarak dahil etmeyi planlıyor. Bu hedefin %1,5’inin doğrudan stratejik altyapıya ayrılması bekleniyor.

İtalyan hükümetine göre köprü, hem İtalyan hem de NATO kuvvetlerinin hızlı hareket kabiliyetine katkı sağlayacak ve Akdeniz’de artan jeopolitik riskler karşısında savunma altyapısını güçlendirecek. Roma yönetimi, Rusya’nın Libya üzerinden bölgedeki etkisini artırmaya çalıştığına dikkat çekiyor.

Eleştiriler yoğun

Ancak uzmanlar, köprünün gerçek bir askeri fayda sağlayıp sağlamadığı konusunda şüpheli. Roma Uluslararası İlişkiler Enstitüsü’nden Alessandro Marrone, bu tür bir yapının NATO’nun doğu cephesine hızlı asker sevkiyatı önceliğiyle örtüşmediğini belirterek, “Doğuya gitmek için ya Adriyatik, ya hava yolu, ya da Alpler kullanılır” dedi.

Ayrıca köprü, stratejik bir altyapı olarak sınıflandırılırsa, hava ve deniz savunma sistemleriyle korunması gerekecek. 1987 yılında General Gualtiero Corsini, köprünün yüksek hassasiyet taşıyan bir hedef olabileceğini ve özel savunma önlemleri gerektirdiğini vurgulamıştı. Marrone ise yapının sembolik olarak önemli olsa da, gerçek bir askeri hedef olmayacağını savunuyor.

Projeye yerel düzeyde de ciddi muhalefet bulunuyor. Messina sakinleri, şehirde büyük değişiklikler yaratacak projeye yeniden karşı çıkmaya hazırlanıyor. Daha önce 2005 ve 2008 yıllarında da gündeme gelen proje, siyasi krizler ve borç krizi nedeniyle iptal edilmişti.

Günümüzde maliyeti üç katına çıkan köprü projesi, Meloni hükümeti tarafından jeopolitik tehditlerin arttığı bir dönemde stratejik bir yatırım olarak lanse ediliyor. Ancak bu yaklaşımın, İtalya’nın askeri planlaması üzerindeki etkileri hâlâ tartışma konusu.