ABD merkezli yayın organlarından Real Clear World'de, Rusya ve Avrupa arasında giderek artan gerilimin ve sürecin olası geleceğinin değerlendirildiği bir analiz yayınlandı.

Rusya'nın Avrupa'nın güvenlik düzenini zayıflatmak için hibrit ve konvansiyonel bir karışımından oluşan strateji uyguladığı tespiti yapılan analizde, Rusya'nın özellikle hibrit adımlarla nasıl “gri bölge stratejisi” yürüttüğüne dair değerlendirmeler yapıldı.

Analizde ayrıca; Avrupa'nın özellikle güvenlik anlamında Rusya'ya karşı hangi adımları atması gerektiğine dair değerlendirmelere yer verildi.

İşte Real Clear World'de yayınlanan analiz:

Rusya ordusu Ukrayna topraklarında ilerlerken, Moskova Avrupa'yı içeriden saldırıyor ve kıtanın altyapısı, siyaseti ve kamusal söylemleri üzerinde paralel bir savaş yürütüyor.

Diğer bir ifade ile yaşananlar artık, Donbas veya Güney Ukrayna ile sınırlı bir çatışma değil ve giderek Batı'nın birliğini kırılma noktasına kadar zorlayan bir kampanyaya dönüşüyor.

Yani Rusya, Batı ile gelecekte yaşanacak bir çatışmayı beklemiyor, aslında zaten bir çatışma yürütüyor.

Moskova, Avrupa'nın güvenlik düzenini zayıflatmak, bölmek ve yeniden şekillendirmek için tasarlanmış, hibrit ve konvansiyonel savaşın bir karışımından oluşan bir kampanyası yürütüyor.

Rusya'nın Ukrayna'da yaptıkları, Rusya'nın Avrupa'da yaptıklarından ayrı düşünülemez. Bunlar, tek bir stratejinin iki cephesi olarak tanımlanabilir. Yurtdışında ezici bir askeri saldırı ile NATO ülkeleri genelinde uyumu zayıflatmak ve desteği geciktirmek için sürdürülen karma bir Rus doktrini yürütülüyor.

Rusya'nın Avrupa'ya karşı “Gri bölge stratejisi”

Avrupa genelinde bu model artık göz ardı edilemez hale geldi.

Almanya, eşzamanlı kablo kesme, İHA riskleri ve NATO'nun askeri hareket kabiliyeti için hayati öneme sahip olabilecek güzergahlarda hedefli kesintiler dahil olmak üzere, tekrarlanan demiryolu sabotajlarına maruz kaldı.

Fransa, Paris Olimpiyatları sırasında, zamanlanmış koordineli demiryolu kundaklamalarıyla karşı karşıya kaldı.

Finlandiya, Polonya ve Baltık ülkeleri, sınır sistemlerini aşırı yüklemek ve demiryolu hattı sabotajlarıyla birlikte siyasi bölünmeleri zorlamak için tasarlanmış, silah olarak kullanılan bir göç kampanyasıyla karşı karşıya kaldı.

Rus menşeli insansız hava araçları ve tanımlanamayan insansız hava araçları, Kuzey Denizi'nden Baltık Denizi'ne ve Karadeniz'e kadar Avrupa hava sahasını giderek daha fazla ihlal ederek, Ukrayna'daki işgal öncesi keşifleri yansıtan bir şekilde kritik altyapıları haritalandırıyor.

İşte kaynağı belirsiz olan bu eylemler, aslında Rusya'nın “gri bölge” stratejisinin aşamaları.

Bu eylemler, minimum atıfla maksimum kesintiye yol açarak NATO'yu 5. Madde eşiklerinin altında tutarken, siyasi ve ekonomik maliyetler yüklüyor.

Moskova bu strateji ile izleri görünür olmakla birlikte, misilleme konusunda uzlaşma sağlanmasını garanti edecek kadar net şekilde prtaya çııkmıyor.

Çok boyutlu yıpratma

Avrupa genelinde, Rus istihbarat servisleri seçimlere müdahale çabalarını artırdı; marjinal partileri finanse ediyor, çevrimiçi ortamda bölücü söylemleri güçlendiriyor ve NATO yanlısı hükümetleri zayıflatmak ve Batı'nın siyasi uyumunu bozmak için tasarlanmış koordineli dezenformasyon kampanyaları yürütüyor.

Bu arada, enerji şebekelerine ve devlet kurumlarına yönelik siber saldırılar, demokrasileri içeriden zayıflatan sürekli bir düşük düzeyli istikrarsızlık ortamı yaratmaktadır.

Bununla birlikte, bu karma kampanya hikayenin sadece yarısı olarak nitelendirilebilir. Diğer yarısı ise Rusya ordusunun acımasız ve uyumlu bir güce dönüştüğü Ukrayna'da yaşanmaktadır.

Rusya, stratejisi manevra savaşına değil, yıpratma mantığına dayandığından olağanüstü düzeyde kayıpları kabul edebiliyor. Ceza taburları ve seferber edilmiş piyadeler, Ukrayna güçlerini bıktırmak, zayıf noktaları ortaya çıkarmak ve savunmacıları yerinde sabitlemek için amansız saldırılar düzenliyor ve ardından ezici topçu ateşi ile bu saldırıları destekliyor.

Diğer yandan Moskova, savaş zamanının baskısı altında hızla modernleşti. İHA'lar artık savaş alanını domine ediyor ve geleneksel topçuların yerini alıyor veya onları destekliyor. FPV İHA'lar ve elektronik savaş sistemleri ile donatılmış küçük birimler, zırhlı araçları etkisiz hale getirebiliyor, manevra alanınlarını kısıtlayabiliyor ve temas hattı boyunca sürekli baskı uygulayabiliyor.

Ve tüm bunların ardından, Rusya'nın yurtdışındaki hibrit savaşı ve Ukrayna'daki yıpratma savaşı kombinasyonu, acı bir gerçeği ortaya koyuyor. Rusya, yeni küresel gerçekliğe ve değişimlere daha hızlı adapte oluyor.

Batı'nın istikrarsız siyasi döngüleri de, Rusya'nın acımasızca istismar ettiği kararsızlık dönemleri yaratıyor.

Sonuç

Batı artık üç gerçeğin farkına varmalıdır.

Birincisi, hibrit savaş da bir savaştır. Zira; demiryolu ağları sabote edildiğinde, sınırlar planlı göçle dolduğunda, enerji şebekeleri kesintiye uğradığında, kritik denizaltı kabloları tehlikeye girdiğinde, failler üniforma giymemiş olsalar bile ulusal güvenlik tehlikeye girmektedir.

İkincisi, Ukrayna Avrupa güvenliğinin ön cephesidir. Zayıflamış bir Ukrayna, NATO Avrupa'sının istikrarı için doğrudan bir tehdittir.

Ve üçüncüsü, caydırıcılık kendi sınırların içerisinde başlar. Avrupa'nın altyapısı, demiryolları, limanlar, elektrik şebekeleri, askeri hareket koridorları acilen güçlendirilmelidir. Karşı istihbarat hizmetleri harekete geçirilmeli ve Rusya'nın “gri bölge” stratejisi yine aynı yöntemle alt edilmelidir.

Avrupa artık, Rusya'nın kum torbası olmaktan vazgeçip harekete geçmelidir.