Savunma çevrelerinde “Sapsan” ya da uluslararası adıyla “Grim-2” olarak bilinen sistem, 2021 yılında “yüzde 80 oranında hazır” olarak tanıtılmıştı. Ancak aradan geçen yıllara rağmen proje hâlâ seri üretim aşamasına ulaşamadı.

Savunma kaynaklarına göre, programın yavaşlamasında temel neden; katı yakıtlı roket motorlarının üretiminde ihtiyaç duyulan ileri seviye endüstriyel altyapının Ukrayna’da henüz yeterli ölçekte bulunmaması. Proje için gereken test sistemleri, yüksek hassasiyetli ölçüm hatları ve modern üretim tesisleri eksikliği, gelişimi ciddi biçimde sınırlandırıyor.

Üretim altyapısındaki zorluklar

Katı yakıt motorlarının üretimi, yalnızca malzeme teminiyle sınırlı olmayan, son derece karmaşık bir süreç gerektiriyor. Yakıt karışım oranlarının, yanma hızının ve basınç karakteristiklerinin doğru biçimde ayarlanması; bu süreçlerin özel tesislerde test edilmesi ve sürekli kalite kontrol mekanizmalarıyla desteklenmesi gerekiyor.

Ukrayna’nın Sovyet döneminden miras kalan roket teknolojisi birikimi bulunsa da, bu altyapının modern üretim hattına dönüşümü uzun zaman ve yüksek teknoloji yatırımı gerektiriyor. Ayrıca, ülkenin doğusundaki Pavlohrad Kimya Tesisi gibi bazı kritik tesislerin cephe hattına yakın konumu, projeyi doğrudan risk altına sokuyor. Bu tesisler, Rusya tarafından hedef alınan stratejik bölgeler arasında yer alıyor.

Beklentiler ve gerçekler arasındaki fark

Ukrayna, projenin başlangıç aşamasında 480 kilometre, hatta bazı planlamalarda 1000 kilometre menzil hedefi açıklamıştı. Ancak son yapılan testlerde sistemin yaklaşık 300 kilometrelik bir menzile ulaştığı gözlemlendi. Bu sonuç, hem teknik gelişim hem de performans açısından projenin planlanan çizginin oldukça gerisinde kaldığını ortaya koydu.