İsrail merkezli yayın organlarından The Jerusalem Post'da Türkiye'nin Suriye başta olmak üzere bölgesel hamlelerinin ve artan küresel etkisinin değerlendirildiği bir analiz yayınlandı.

Türkiye'nin Suriye'deki Şaraa yönetiminin hamisi haline geldiği belirtilen analizde, Türkiye'nin ABD ile gelişen ilişkiler, Suriye'de merkezi rolü, PKK gibi büyük bir güvenlik sorununun ortadan kalkması ve bölgenin ötesine nüfuzu ile Osmanlı tarzı bir güce evrildiği tespiti yapıldı.

Analizde ayrıca; Türkiye'nin artan etkisinin ve gücünün İsrail'in bölgesel politikalarına olası etkisine dair değerlendirmelerde de bulunuldu.

İşte The Jerusalem Post'da yayınlanan analiz:

Mevcut tüm göstergeler, Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın Türkiye'yi bölgesel stratejik ilişkilerin merkezine yerleştirme çabasında kayda değer ilerlemeler kaydettiğini gösteriyor.

Türkiye gücünü ve etkisini arttırırken, İsrail'e karşı muhalefeti de hız kesmeden devam ediyor.

Erdoğan geçtiğimiz hafta İstanbul'daki Dolmabahçe Sarayı'nda Suriye'nin şu anki Cumhurbaşkanı Ahmed El Şaraa'yı ağırladı. Bu, Şaraa'nın Suriye'de iktidarı devralmasından bu yana Türkiye'ye yaptığı üçüncü ziyaretti.

Suriye lideri, ülkesine yönelik uluslararası yaptırımların kaldırılmasını sağlamada Ankara'nın “kritik desteği” için Erdoğan'a teşekkür etti.

ABD ve Avrupa'nın Suriye'ye yönelik yaptırımları kaldırma kararları, Şaraa'nın Suriye'nin yeniden inşası için kritik öneme sahip fonları elde etmesinin ve potansiyel olarak kendi iktidarını pekiştirmesinin önünü açıyor.

ABD Başkanı Donald Trump bu kararın alınmasında Suudi Veliaht Prensi Muhammed bin Selman'ın ve Erdoğan'ın rolünü kabul ederken, Trump'ın kendi ifadesiyle “harika ilişkilere” sahip olduğu Erdoğan'la Suriye'ye yönelik planlamaları da görüştü.

Daha da önemlisi ise, Türkiye'nin Suriye'deki yeni yönetim üzerindeki büyük etkisi. Türkiye Şaraa'ya gücünü muhafaza edebileceği ve büyütebileceği bir bölgesel kuluçka ortamı sağladı.

Bu bağlamda, sadece bir yıl önce bölgesel ve küresel konsensüsün Suriye iç savaşının bittiği ve Esed'in kazandığı yönünde olduğunu hatırlamakta fayda var.

Erdoğan'ın hamleleri ve Esed yanlısı konsensüsün dışında kalma kararı, ona Suriye'nin yönünü belirlemede merkezi bir rol kazandırdı.

Diğer yandan Türkiye, yeni yönetimle işbirliği içinde Suriye'de askeri bir altyapı geliştirmeye hazır görünüyor. Bunun IŞİD'e karşı devam eden mücadelenin bir parçası olarak çerçevelenmesi muhtemel.

ABD'nin Suriye'deki varlığının ortadan kaldırılması halinde ise, görünen o ki bundan en büyük faydayı Erdoğan ve müttefikleri sağlayacak.

Erdoğan'ın Türkiye'si için her şey yolunda gidiyor gibi görünüyor: ABD ile gelişen ilişkiler, Suriye'de merkezi nüfuz, PKK gibi büyük bir güvenlik sorununun görünürde ortadan kalkması ve bölgenin ötesine nüfuz atılması.

Açıkça görülüyor ki Erdoğan, Türkiye'yi, Osmanlı tarzı bir güç olarak yeniden konumlandırıyor.

Türkiye'nin meydan okumasının önümüzdeki dönemde bölgede ve ötesinde de devam edeceği ve tüm unsurlar için merkezi bir öneme sahip olacağı inkar edilemez.

Diğer yandan İsrail ve Türkiye arasındaki stratejik ve diplomatik rekabet, açılmakta olan yeni dönemin temel bölgesel dinamiklerinden biri olacak gibi görünüyor.